De grens tussen champagne en Roosvicee is flinterdun

De grens tussen champagne en Roosvicee is flinterdun

Mens, durf te spelen

Veilig en vast

Je volwassen opstellen was nog nooit zo moeilijk. Ga maar na. Aan de ene kant wordt van je verwacht dat je betrouwbaar bent, te voorspellen, dat er op je gebouwd kan worden. Van je curriculum tot je stiptheid (ik zeg wat ik doe en ik doe wat ik zeg), collega´s en klanten stellen prijs op een gezonde dosis grijs. Het is belangrijk de Grote Mensen Gesprekken te kunnen voeren. Voor iedereen staat ‘volwassen’ gelijk aan ‘veilig’.

Voor jezelf doe je hetzelfde. Je verzekert je: van een toekomst en tegen nare verrassingen. Je gaat Verplichtingen aan die je met een hoofdletter ´V´schrijft. Verplichtingen die je evenzeer vastleggen als dat ze veiligheid bieden. Volwassen staat daarom ook gelijk aan ‘vast´.

De spelende mens

En daar zit hem de kneep, de achilleshiel. Want de wereld heeft steeds minder op met ´vast´, verandering is de enige constante. Een goede eeuw (1938) geleden kondigde een Nederlandse geschiedkundige hem al aan: het tijdperk van de Homo Ludens. De Spelende Mens, een mensbeeld waarin de mens eerst en vooral een spelend wezen is. Dat niet vastgelegd wil worden, dat op avontuur wil, een slecht begrip van onveiligheid heeft.

De moderne samenleving is het speelveld van die spelende mens. Letterlijk, nog nooit speelden we zo veel spelletjes (dus als je nu even Angry Birds af wil zetten of even niet Wordfeud wil doen) en we leren onszelf steeds beter begrijpen in begrippen van spel (Game Theory is een nog jonge studie, maar grijpt in effect bijzonder snel om zich heen). Met duizenden dagelijkse start-ups, ondernemingen die innovatie bovenaan in het to-do-lijstje hebben staan en de alomtegenwoordige trend van´change’ lijken de volwassen waarden te wankelen.

Gedraag je (niet)

Dus laat je het kind in je los. Daar is niet zo veel voor nodig, want het is veel fijner om ook je bloopers te kunnen vieren, dingen niet te doen zonder goede reden en soms lekker de boel de boel te laten. Doe het een tijdje en je leert hoe dubbel we er in zijn – óók in werk, carrière en staffing. We verwachten alle kwaliteiten van de Roosvicee-drinker, én die van de champagne-nippende netwerker die nooit te luid zal klinken. We willen het resultaat – innovatie, creativiteit, uitzonderlijkheid, maar niet het morsen, kliederen, giechelen en fouten maken die de weg naar dat resultaat bepalen.

Water bij de wijn?

Ik schenk nu zelf een scheutje grenadine in de champagne. Leuker én lekkerder.

MEER NIEUWS